له هغه راهیسې چې پاکستاني پوځي رژیم په افغانستان کې د نامسؤله وسلوالو ډلو د شتون ادعاوې کولې او په دې نوم یې په افغانستان کې پر ملکي اهدافو بمبارۍ پیل کړې، چې ګواکې د دوی د مصنوعي جغرافیې په وړاندې له دغه ځایونو ګواښونه متوجه دي؛ حتی په یوه مورد کې یې لا هم ثابته نه کړه چې واقعاً دې د افغانستان خاوره د نورو په ضد کارول شوې وي او هغوی ته دې یې ګواښونه متوجه کړي وي.
د پوځي رژیم له هر بمبارد او هر جنایت وروسته ثابته شوې ده، چې د ګواښ متوجه کېدل یوازې مغرض شعار و او تر شا یې هماغه څه شتون نه درلود؛ د نړیوالې ټولنې استازو ته هم په ډاګه شوې ده چې د پوځي رژیم بمبارۍ یوازې پر ملکي اهدافو ترسره شوې دي او د توجیه لپاره یې معقول دلایل نه لري، خو له دې ټولو سره سره یې دوه نور داسې کارونه هم کړي دي، چې د امنیت، سولې او نورو عنوانونو لاندې سازمانونو درک کړي دي، خو لا هم په ډېرې بې انصافۍ د پوځي رژیم د خاصې کړۍ مخه نه نیسي.
پوځي رژیم یو کار دا کړی، چې پر هر نړیوال او داخلي سټېج یې غوغا جوړه کړې ده، چې له افغانستانه دوی ګواښل کېږي، په داسې حال کې چې هیڅ راز توجیهات او معقول ثبوتونه نه لري. دوهم کار یې دا کړی چې د افغانستان او سیمې د امنیت ګواښلو په موخه یې داعش او نورو شریرو نیابتي ډلو ته ځای ورکړی دی او هره ورځ نوې موخې ورکوي، نوي مأموریتونه ورته سپاري، سیمه او په خاصه توګه افغانستان پرې ګواښي. دا دوه کارونه په خورا سپین سترګۍ ترسره کوي، ځکه د خاصې پوځي کړۍ بادار ورته همدا دستور ورکړی دی.
افغانستان د ښه ګاونډیتوب اصول په پام کې نیولي او همېشه به د ښو اړیکو پلوي کوي، مګر هیڅکله داسې نه ده چې د نورو د شومو دسیسو په وړاندې به تل چوپ پاتې کېږي. د ښه ګاونډیتوب لپاره هغه ثبوتونه او شواهد تر داخلي او نړیوالو سټېجونو او رسنیو پورې نه رسېدل، چې ښيي پاکستانی پوځي رژیم تر خپل واک لاندې سیمو کې نامسؤله وسلوالو ډلو ته پټنځایونه ورکړي دي او د هغوی تمویل کوي. د مخالفینو د هر ګروپ په اړه ګڼ شمېر کره ثبوتونه شته، چې د پوځي رژیم د مستقیم ملاتړ تائید کوي.
په دې وروستیو کې د تش په نوم متحدې جبهې د مشر سمیع سادات او الله داد فدايي ترمنځ غږیزو مکالمو، ویډيويي اعتراف او د متحدې جبهې تائید دا څرګنده کړه، چې د پوځي رژیم تر کنټرول لاندې په مستقیم ډول د افغان حکومت مخالفین ساتل کېږي، استخباراتي او تسلیحاتي ملاتړ یې کېږي او د همدوی له لارې په افغانستان کې د بې ثباتۍ د رامنځ ته کولو لپاره کار شوی؛ خو د افغان حکومت ویښ ځواکونه همېشه توانېدلي چې د دغه دسیسو مخنیوی وکړي.
بل خوا هغه د سولې، امنیت او عدالت تش په نوم سازمانونه چوپ دي او یوازې ننداره کوي چې پوځي رژیم د خپلو نیابتي ډلو له لارې احساساتي او بېکاره ځوانان د خپلو شومو موخو د ترلاسه کولو لپاره د افغانستان په ضد جنګولو ته هڅوي او عملاً له دې وړاندې په نورستان او بدخشان کې دغه هڅې شوې دي؛ دغه هڅې د هیچا له سترګو پټې نه دي.
د پاکستاني پوځي رژیم د خاصې کړۍ دا غرور، وحشیانه کړنې او شومې دسیسې به د نړۍ د هغه بدمعاش تر واکمنۍ پورې دوام کوي، چې سیاسي راج او محبوبیت یې هره ورځ کمېږي، ښايي یو ورځ لرې شي، خو افغانستان او پاکستان څنګ پر څنګ دي؛ باید پوځي کړۍ درک کړي چې د ستونزو د حل یوازینۍ لاره تعامل او د مشروع ګټو په تعقیب کې ده. هیڅ راز نیابتي ډله، اشخاص او ګروپونه نه شي کولای اوسنی افغانستان وګواښي او د نورو باطلې ګټې خوندي کړي.
یادؤنه: په هندوکشغږ کې نشر شوې لیکنې، مقالې او تبصرې یواځې د لیکوالانو نظر څرګندوي، د هندوکشغږ توافق ورسره شرط نه دی.


