د افغانستان د کمبریج ناستې پنځه پړاوونه د مخالفينو له خوا ترسره شوي، خو لا تر اوسه پورې ترې کوم روښانه سیاسي هوکړه، ګډه رهبري یا د عملي کېدو لارښود نه دی راوتلی. دغه ناستې تر ډېره حده اختلافات له یوې غونډې بلې ته انتقال کړي دي.
په پنځمه ناسته کې، سیاسي څېرو، د مقاومت او ازادۍ جبهو استازو، مدني فعالانو او د اسلامي حکومت نورو مخالفينو د یو پراخ ائتلاف د جوړولو په موخه سره راټول شول؛ خو ناسته دا ځل هم د پخوانیو پړاوونو په څیر، د دې لارورکو لپاره له پایلې او روښانه لیدلوري پرته پای ته ورسېده.
د اسلامي حکومت د مخالفانو د دغو پرله پسې ناکامیو لامل چې بې له کومې اغېزناکې پایلې دي، د ګډ هدف او تګلارې نشتوالی او په بهرنیو ځواکونو پورې تړاو دی.
هغه کسان چې د ټولنې د واقعیتونو او د خلکو د باور پر بنسټ روښانه او څرګند هدف نه لري، له بلې خوا د بهرنیو ځواکونو د برنامو د عملي کولو وسیله وي او د پردې شا سیاسي خپلواکي ونه لري، هر څومره چې ناستې او غونډې وکړي، پایلې او تفاهم ته نه رسېږي؛ ځکه د هرې ډلې لیدلوری او تګلاره د بېلابېلو موخو پر بنسټ جوړه شوې او د بېلابېلو ځواکونو د سیاستونو تر اغېز لاندې ده.
که څه هم د افغانستان د اسلامي حکومت په مخالفو جریانونو پورې تړلې رسنۍ هڅه کوي، چې په اروپايي پوهنتونونو او پلازمېنو کې د مخالفينو ناستو ته سیاسي وزن ورکړي، لویه یې وښيي او د افغانستان لپاره یې خطرناکه معرفي کړي؛ خو واقعیت دا دی چې سیاست په کنفرانسونو او ډله ییزو عکسونو نه جوړېږي؛ ځکه سیاسي وزن واقعیتونه، سیاسي خپلواکي او خلک ټاکي، نه د کنفرانس تالارونه، بهرني پایتختونه، په رسنیو کې شتون او د هېواد بهرنۍ فضاء. په کور دننه له ولسي ملاتړ پرته، هېڅ جریان نه شي کولای د کوم حکومت لپاره جدي خطر جوړ کړي.
هغه جریانونه چې له سیمه ییزو او نړیوالو استخباراتو سره یې تړاو د لمر په څېر روښانه دی او د هغوی له لوري، د خپلو ګټو په اساس، ورته سیاسي تګلاره ټاکل کېږي، هر څومره چې خپل شعارونه د هېوادپالنې او ګډو ګټو په اوبو او رنګونو سمبال کړي، نه شي کولای په نړیواله کچه سیاسي مشروعیت رامنځته کړي او نه هم د خلکو په ذهنونو کې د باور وړ ځای پیدا کړي؛ بلکې یوازینی شی چې په لندن، کمبریج او ورته هېوادونو کې یې د ناستو له جوړولو څخه په برخه کېږي، د هغوی د وابستګۍ د نویو اړخونو څرګندېدل دي.
هغه کسان چې د واک ترلاسه کولو لپاره یې سترګې د بهرنیو ځواکونو ملاتړ ته نیولې دي، څنګه کولای شي ځانونه د افغانستان د خپلواکۍ مدافعین معرفي کړي؟ او څنګه کولای شي د خلکو د ګټو خبرې وکړي، په داسې حال کې چې لا هم د دوی د سیاسي فعالیتونو لوی برخه د افغانستان د دښمنانو د مېزونو تر شا ترسره کېږي او د هغوی له فکر خونو څخه ورته د افغانستان د بې ثباته کولو طرحې او برنامې وړاندې کېږي؟
تر هغه وخته چې مخالفين د بهرنیو ځواکونو له استخباراتو سره له تړاو څخه لاس وانه اخلي، تر خپلو شخصي ګټو تېر نه شي او د افغانستان په وړاندې واقعیتونو ته تسلیم نه شي، پرله پسې ناستې لکه د پخوا په څېر په راتلونکي کې هم نه شي کولای دوی یو ځای کړي او یو روښانه مسیر ورته رسم کړي؛ بلکې یوازې به د هغو ورته اختلافاتو تکرار وي او حتی تر هغه هم زیات، په نویو قالبونو او تالارونو کې به ترسره شي او لا به هم یو مبهم راتلونکی د دوی په تمه وي.
یادؤنه: په هندوکشغږ کې نشر شوې لیکنې، مقالې او تبصرې یواځې د لیکوالانو نظر څرګندوي، د هندوکشغږ توافق ورسره شرط نه دی.