له هغه راهیسې چې افغانستان د حق په ډګر کې بریالی شوی او توانېدلی دی چې د شر ځواکونه او د دوی ملاتړي له افغانستانه وباسي، خو بیا هم بهرنیو او کورنیو دښمنانو له لیرې لارو او زیاتره د رسنیو په ډګر کې خپلې مغرضانه هڅې روانې وساتلې او خیالي هیلې یې لرلې چې ګوندې کومې پایلې ته ورسېږي او خپله ویجاړه شوې ماڼۍ به بیا ودانه کړي.
بې له شکه، دا ټولې هڅې د هغو ماتو او ناکامیو پاتې شونې وې چې د شلو کلونو اشغال پر مهال د حق رجالو او د وطن د رښتینو زامنو له خوا ور بار شوې وې او اوس چې یې پښه له دې خاورې قطعه شوې، له تورې لوبې لاس نه اخلي او غواړي چې په هره بیه، حتی د نمایشي حرکتونو په ښودلو سره هم په مقابل ډګر کې پاتې شي.
سره له دې، د خپلواک او آزاد حکومت له واکمنېدو او د افغانستان له جغرافیا څخه د شر د لاسونو له وتلو پنځه کاله تېرېږي، تېښتېدلو مخالفینو تل هڅه کړې چې ځانونه د حق او باطل د جګړې قربانیان وښيي او په دوکې، جعل او دروغو سره خپله سابقه سپینه کړي او داسې وښيي چې ګواکې حق له دوی سره و او دا ټولې ورانۍ د دوی کار نه و.
خو بالاخره هره غلطه هڅه د ماتې په لوري ده او هر ناسم کار د نېستۍ په لوري دی. له همدې امله، بالاخره د دوی دا هڅې پای ته رسېدلي او ورو ورو یې ساه خلاصه شوې ده.
سره له دې، د تېرو څو کلونو په ترڅ کې، له هغه وروسته چې د بېلابېلو تښتېدلو ګوندونو یو شمېر په اصطلاح مشران او رهبران د رسنیو پر پرده راڅرګند شول او د دوی د ناستې پای په شخړه، ناندریو او یو بل ته په تور پورې کولو سره پای ته ورسېد، تر اوسه پورې له هغې لوري تازه غږ نه دی اورېدل شوی او نه کوم حرکت لیدل شوی دی.
ښکاره کېږي چې نور د مخالفتونو د دوام تاب نه لري او د حق پر وړاندې د درېدو ځواک نه لري او ورو ورو دې پایلې ته رسېدلي چې باید ډګر ملت او خپلواک حکومت ته پرېږدي او له دغه ډول جعلي او نمایشي لوبو لاس واخلي.
ځکه شک نشته چې نور دوی پخپله هېڅ ځواک او ملاتړ نه لري، چې په اتکاء پرې دوام وکړي او همدارنګه د دوی ملاتړي او مرستندوی هم د دوی له ملاتړ او د مهرو له جوړولو لاس اخیستی دی، ځکه چې هغوی هم همدې حقیقت ته رسېدلي دي چې نور نه شي کولای او له دې ډلې څخه د ځان لپاره هېڅ ګټه نه شي ترلاسه کولای او شیدې یې نه شي لوشلی. همدارنګه وخت رارسېدلی چې له شته او حاکم واقعیت سره جوړ راشي او د سوله ییزې لارې او ډیپلوماسۍ له لارې مخته لاړ شي او خپله ګټه د قانوني لارو او سالم حسابه واخلي.
ځکه چې د سوځېدلو مهرو تر څنګ پاتې کېدل هېڅ ګټه ورته نه لري، مګر دا چې تر پخوا ډېر خپل مخ تور کړي او د سالمې اړیکې د ټینګولو لاره نوره هم بنده کړي.
په پای کې، دا پایله ترلاسه کېدی شي چې د مخالفینو د مخالفت او د نندارې د حرکتونو دوره پای ته رسېدلې او له دې مردارې چینې څخه زلالې اوبه نه راخوټېږي.
یادؤنه: په هندوکشغږ کې نشر شوې لیکنې، مقالې او تبصرې یواځې د لیکوالانو نظر څرګندوي، د هندوکشغږ توافق ورسره شرط نه دی.