له تېرو پنځو کلونو راهیسې د اوسني افغان حکومت د مخالفینو په لیکو کې د ګڼو ډلو، ائتلافونو او جبهاتو پرله پسې جوړېدل او همداسې چټک انحلال د دې ښکارندويي کوي چې دا بهیرونه اساسي موخې نه لري. د دې پر ځای چې دا ډلې د یوې رښتینې او منظمې تګلارې پر بنسټ رامنځ ته شي، ډېری یې داسې په بېړه او په څو ورځو کې رامنځته او په څو ساعتونو کې له منځه تللې دي چې د دوام وړتیا یې نه ده لرلې. دغه ډول موسمي او خیالي جوړښتونه په ښکاره توګه د ژورو سیاسي او بنسټیزو اهدافو د نشتوالي ښکارندوی دي او په کور دننه او بهر د یو اغېزمن او باثباته سیاسي بدیل په توګه د دوی د ناتوانۍ څرګندونه کوي.
د دغو ډلو ټوله هڅه او فعالیت یوازې تر تبلیغاتي کمپاینونو، رسنیو نندارو او مجازي نړۍ پورې محدود دی؛ دا ځکه چې دوی نه د هېواد په دننه کې کوم فزیکي او ټولنیز اساس لري او نه هم د یوې جدي مبارزې لپاره د ارادې او توان خاوندان دي. د همدې محدودیت له امله، د دوی ګمارونکي او مشران هم په دې پوهېږي چې د دوی تر ټولو لویه کاري ساحه تبلیغات او د عامه افکارو مغشوشول دي. د عملي ډګر پر ځای په رسنیو کې د جنګېدو هڅې د دوی د تش لاسۍ او واقعیتونو څخه د لرې والي تر ټولو روښانه ثبوت دی.
د مخالفو ډلو د کمزورتیا بله لویه نښه د شخصي ګټو او خودخواهیو پر بنسټ د دوی داخلي اختلافات دي. په دغو تش په نامه جبهاتو کې هره ورځ د دوو کسانو ترمنځ د واک، امتیاز یا مشرۍ پر سر کوچنی خفګان او لانجې د دې لامل کېږي چې جلا شوی کس سمدلاسه ځان ته بله نوې ډله یا جبهه اعلان کړي. دا په دوی کې د یوه بشپړ لیدلوري نشتوالی ښيي، چې د دوی په منځ کې د ګډ کار او زغم فرهنګ نه لري او د دوی د همدې شخصي ګټو د محوریت له امله لویې آنلاین ډلې په کوچنیو آنلاین ډلو بدلېږي.
تر ټولو تازه او څرګند مثالونه په دې وروستیو کې د تش په نوم آزادۍ جبهې څخه د ځینو غړو، لکه: عبدالستار حسيني، عظيم محسني او حکمت الله بارکزي جلا کېدل او د یوې نوې جبهې اعلانول دي او همدارنګه یوه بله نوې ډله چې په تېرو نږدې څو ورځو کې یې د ټولنیزو شبکو له لارې د «آرمان جبهې» په نوم د شتون ادعا وکړه. د دغو معلوم او ځینو مجهول الهویته افرادو نوې ډلې، نوي نومونه او نوي شعارونه د دې ښکارندويي کوي چې دا ټول تحرکات د برحقې داعیې او مشروع مرام لپاره نه، بلکې د خپلو شخصي او سیاسي امتیازاتو د ترلاسه کولو لپاره یو ناکام تکتیک دی. دوی د ملت په درد نه دي خبر، بلکې یوازې د خپلو فرعي غوښتنو په لټه کې دي او بس!
د یادو شویو ډلو فعالیتونه د عملي کار پر ځای په خیالي شعارونو، تبلیغاتي اعلامیو او تمثیلي ویډیوګانو ور ټول دي. دوی د واقعي افغاني ټولنې له دردونو او واقعیتونو څخه په بشپړه توګه بې خبره دي او یوازې د هغو کړیو د خوشحالولو لپاره کار کوي چې د افغانستان د ثبات او پرمختګ دښمنې دي. تمثیلي ویډیوګانې، آنلاین ادعاوې، دروغجن شعارونه او تبلیغاتي اعلامیې د دې پر ځای چې د دوی موقف پیاوړی کړي، نور یې هم د ولس په وړاندې رسوا کوي.